كه از براى مطلق قرائت قرآن داريم شامل اين سوره هست و ما در مجلد اول در ذكر بيان مقدمات بيك قسمت آنها اشاره كرده‌ايم ، فعلا شروع كنيم در تفسير اين سوره طبق عدد آيات شريفه 123 . [ سوره هود ( 11 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ( 1 ) در اول سوره بقره گفتيم كه اين حروف مقطعه قرآن رموزى است بين خدا و رسول و فقط اهل بيت ميدانند و جزو متشابهات قرآنى است و هر چه گفته شود تفسير برأى است فقط در برهان از ابن بابويه نقل نموده كه گفت ( قال الصادق عليه السّلام الر انا اللَّه الرؤف ) و همين حديث را از سفيان ثورى از حضرت صادق عليه السّلام نيز روايت كرده و اللَّه العالم . كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ كتاب قرآن مجيد است كه يكى از اسامى قرآن كتاب است بمناسبت آنكه در لوح محفوظ ثبت شده إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ واقعه آيه 76 - 78 . احكام اتقان و اثبات است مقابل سستى و زوال آيات ، آيات كتاب است و اطلاق آيه بر اين است كه هر آيه دليل و برهان و حجت قاطعى است براى حق و واقع و معجزه است براى نبوّت . ثُمَّ فُصِّلَتْ فصل مقابل وصل است يعنى مشتمل بر عقائد حقه و اخلاق فاضله و مواعظ كافيه و احكام متقنه موافق حكم و مصالح لازمه دنيويه و اخرويه و احوال امم ماضيه و غير اينها كه هر كدام مستقل و مجزى از ديگرى است . مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ نظر به اينكه قرآن مجيد مشتمل بر دو جمله است انشائيات و اخباريات لذا براى انشائيات صفت حكمت را ذكر فرمود كه اين قرآن